Verdriet ???

 

Vorige week heeft hij het 'uit' gemaakt. Tussen aanhalingstekens omdat we elkaar pas 3x gezien hadden.

Hoe noem je zoiets eigenlijk...

Voor mij betekende het enorm veel.

Dacht dat hij veilig was, altijd als we elkaar tegen kwamen was hij niet bij mij weg te slaan.

Dacht dat het niet verkeerd kon gaan.

Dacht dat ik iemand had gevonden die voor mij wou gaan.

Dacht dat er na lange tijd iemand verliefd op mij geworden was.

 

Hij heeft weken de boot afgehouden, mij aan een lijntje gehouden.

Tot uiteindelijk HET telefoongesprek volgde.

Hij denkt dat het beter is om te stoppen, want het benauwd hem.

Hij denkt dat het niets wordt.

 

Daar sta ik dan...

Weet niet of ik nu boos, verdrietig of blij ben.

 

Stiekem hoop dat hij zich bedenkt & weer contact opneemt.

" Hoping high for your return.

   But the stillness is a burn ".

 

Snap ook wel dat dat niet gaat gebeuren.

Snap ook wel dat ik mij enorm heb laten meeslepen.

Snap ook wel dat ik een 'rare' indruk heb achtergelaten.

Fuckin kutborderline.

Damn girl, you've lost it.

Again.

 

dus dan maar:

" Wish the best for you.

  Wish the best for me.

  Wished for infinity.

  If that ain't me ".

 

*zeikmodus-aan*

 

Zucht, eten.

Dat heb ik vandaag dus gedaan...

Waarom gaat dat bij mij NOOIT normaal.

OF ik eet bijna niet.

Maar voel me dan VEEL beter, lichter, actiever, sterker enzo.

OF ik eet werkelijk alles wat los en vast zit.

Vooral dingen die ik anders niet mag eten (verboden/niet veilig).

Maar ook veel van alles, alles gaat op.

Kost me ook nog fuckin veel geld.

Ach, meestal slik na zo'n dag laxeer, helaas is het op.

Nu ben ik dus vrij onrustig.

Ik weet nu echt niet zo goed wat ik moet doen.

Probeer me een beetje te richten op morgen, onder het mom van nieuwe ronde , nieuwe kansen.

Het liefst eet ik niet of iig zo weinig mogelijk daar voel ik mij het best bij.

Vind het een fijn gevoel om af te vallen.

 

Ik weet eerlijk gezegd niet wat mij het meest gerust stelt:

 

A ) Kunnen eten zonder dat dat mij onrustig/bang maakt en spanning geeft.

of

B) Vreten-afvallen/vreten-afvallen/vreten-afvallen/vreten-afvallen

 

 

 

 

*zeikmodus-uit*

 

Afgezien van het noodzakelijk kwaad wat eten heet, heb ik best een prima dag gehad.

 

 

 

 

 

Broken Biscuit

 

I'm a broken biscuit

From the cookie jar

I'm a total misfit

In the puzzle that's so far

Careful not to chrush me

In these hungry hands

Careful not to rush me

In this fine romance

 

I stand under the weight of your words

Hoping you won't find me

I'm terrified of everything I've heard

Don't swallow

 

I'm a damaged dollar

That no-one wants to change

I'm a bunch of flowers

That need to be arranged

Careful what you wish for

Careful what you say

I've lowered all my armour

Risking the pain again

 

I stand under the weight of your words

Hoping you won't find me

I'm terrified of everything I've heard

Don't swallow

 

I'm standing on the edge of your words

That is where you'll find me

I'm paralysed by all the things that hurt

But I'm coming

 

I stand under the weight of your words

Hoping you won't find me

I'm paralysed by all the things that I've heard

Don't swallow

 

I'm standing on the edge of your words

That is where you'll find me

I'm paralysed by all the things that hurt

But I'm coming

 

 

 

 

 

 

 

 

Eetstoornis ???

 

Over twee weken gesprek.

Mijn individuele therapeute heeft een afspraak voor mij gemaakt op de afdeling eetproblematiek.

Ik weet niet zo goed wat ik hiermee wil.

Langzaam maar zeker raak ik de grip een beetje kwijt.

Tot nu toe heb ik mijn 'problemen' altijd goed voor mijzelf kunnen houden.

Het waren mijn dingen, mijn geheime overlevingsmechanismen.

Van mij, van mij, van mij !!!

Het voelt alsof ik de controle uit handen heb gegeven.

Benauwd & onzeker.

 

Ach, mss ga ik gewoon niet heen (ik ben een ster in mijn kop in het zand steken).

 

Schema's

 

Ik heb een kleine robot

die loopt overal met me mee.

Ik zeg het wat ik denk,

ik zeg het wat ik zie.

 

Ik vertel mijn kleine robot

al mijn verwachtingen en angsten.

Hij luistert en onthoudt,

nog onder mijn appel.

Maar na jaren van training,

loopt het uit de hand.

 

Het weet niet meer wat fijn of slecht is,

of wat goed is of fout.

Elke keer dat ik iets nieuws probeer,

vertelt het me wat ik moet doen.

 

 

 

 

Een schema is een zeer constante en moeilijk te veranderen manier van denken die al op vroege leeftijd ontstaat en tijdens het verdere leven nader wordt ingevuld. Een schema als basale overtuiging over zichzelf kan het zelf positief beinvloeden of negatief ondermijnen. Via schema's kijken wij naar de wereld (Young, 1990).

 

Disfunctionele schema's houden zichzelf in stand door disfunctionele of zelfondermijnende gedachten en daaruit voortvloeiende gedragspatronen.

 

Iedereen heeft bij allerlei situaties gedachten die je zomaar invallen; het zijn de eerste gedachten die bij je opkomen. Dit noemen we automatische gedachten.

Schema's kleuren en bepalen ook deze gedachten die daardoor een disfunctionele of zelfondermijnende inhoud kunnen hebben.

 

Tijdens de VERS konden we een schema-vragenlijst invullen, om op die manier te achterhalen van welke schema's je gebruik maakt. Het was een verkorte lijst en meer ter kennismaking bedoelt.

Het heeft mij  geholpen een beetje inzicht te krijgen in mijn eigen schema's, en dat zijn er nogal wat.

 

Mijn persoonlijke top 3:

1) Onvermogen iets te kunnen bereiken.

2) Wantrouwen.

3) Tekortschieten & Sociale ongewenstheid & Onverbiddelijke/onevenwichtige normen.

 

Het aller, aller lulligste is dat je werkelijk automatisch beinvloed wordt door je schema's en de daaruit voortvloeiende

Disfunctionele gedachten:

Dit zijn negatieve en zelfondermijnende gedachten. Ze worden gevoed door je disfunctionele schema's.

Verkeerde gedachten:

Dit zijn gedachten die ontstaan door een verkeerde uitleg/interpretatie van wat je ziet, hoort of ruikt. Hier gaat het dus om een verkeerde waarneming of om een conclusie op basis van te weinig informatie.

Bijvoorbeeld: 'Ik zie aan zijn gezicht wat hij denkt'.

(Wekelijk waar je hoeft er niks voor te doen, het gaat allemaal vanzelf. Haha, totdat je met je neusje op je schema's wordt gewezen. Dan begint de ellende pas echt. Owh, lang leve reflectie en meer van dat moois). 

 

Dit is iets waar ik nog steeds veel moeite mee heb. Het maakt me onzeker te weten dat ik niet altijd op mijn waarnemingvermogen kan vertrouwen. Het is voor mij bijna onmogelijk aan te nemen dat bepaalde gedachten die ik over mezelf of bijv mijn vriendje heb NIET waar zouden kunnen zijn. Als ik in mijn emoties zit dan zijn mijn gedachten de WAARHEID. Maar blijkbaar kan ik niet altijd op mijn gedachten over de werkelijkheid bouwen. Ik hoop dat ik leer welke gedachten ik kan vertrouwen en op die manier beter om te gaan met mijn diverse fragiele gedachtenwereldjes.

Voor alsnog besta ik uit heel veel stukjes.

 

Liefs.

 

 

 

 

 

 

 

Al een tijdje speelde ik met het idee een blog te beginnen.

Het leek zo'n goed idee.

Nu ben ik alweer aan het twijfelen...

Zoals altijd na een beslissing genomen te hebben.

Toch wil ik proberen hier achter te blijven staan.

Via deze blog wil ik graag mijn twijfel (daar is ie weer) en verdere ongeregeldheden van mij afschrijven.

Dat klinkt mss een beetje zwaar op de hand, maar als je me wat beter leert kennen prik je daar wel doorheen.

Ik heb namelijk best een leuk leven zo op het eerste gezicht.

Het lullige is dat ik (vooral in stilte) last heb van ERS, ook wel bekend als borderline.

Daar ben ik voor in behandeling. Naast individuele therapie volg ik ook de VERS-Training.

Ik weet niet of ik daar blij van word, aan de ene kant leer ik veel.

Maar aan de andere kant word duidelijk hoe fucked up ik in elkaar steek.

Over het algemeen is het een nogal pijnlijk proces.

Het leren te accepteren dat je extreem kwetsbaar bent in het contact met anderen en met jezelf.

De episode die volgt als je het overzicht kwijt bent geraaktis ookal geen feestje.

Mooi woord eigenlijk: episode.

Episode is dat niet een (vintage) kledingzaak?

Ik houd erg van kleren.

Ook van mijn vriendje. Dat is typisch ers, want zo lang ken ik hem nog niet.

En we hebben elkaar pas 3 x gezien, ook laat hij niet zo vaak wat van zich horen.

Hij is erg druk met werken of brak zijn. Maar als we contact hebben zegt hij wel altijd dat hij me graag wil zien. Het is er deze maand alleen nog niet van gekomen.

Maar toch houd ik van hem. Zo voelt dat.

Godzijdank, dat ik dat niet heb uitgesproken naar hem toe.

Maar hier kan dat wel.

Ik denk echt dat ik van hem houd.

In mijn hoofd lopen hele verhaalijnen over hoe het allemaal zou kunnen gaan/zijn.

Zowel postieve als negatieve verhalen, vervelend alleen dat datgene wat zich in mijn hoofd afspeelt zich nog weleens wil mixen met de werkelijkheid. Waardoor ik soms wat onstabiel kan overkomen.

Hele levens hebben hij & ik al geleefd.

 

Volgens mij gaat dit prima werken...

Ik zou het leuk als je een berichtje achterlaat.

Nu vielen deze spinsels nog wel mee.

Echter soms kan ik zo vast lopen in mijn spinsels dat het denk ik fijn is om van jou te horen/lezen dat ik ff heel snel net moet doen of ik normaal ben, haha.

 

God, nu moet ik natuurlijk ook plaatjes etc gaan plakken en knippen om het hier 'leuk' en 'gezellig' te maken.

Hmm, ben niet zo handig in die dingen.

 

Liefs Jose.